محمد نصير بن جعفر فرصت شيرازى

54

آثار عجم ( فارسى )

دارد . طرز ايستادن و شمشير كمر او ، نظير نقش بهرام در نقش رستم است . 5 / 1 متر آن طرف‌تر اين نقش ، نقش ديگرى است كه 40 / 1 x 70 / 2 متر است و محتمل است كه بهرام پنجم باشد . تاج اين نقش ، گوى مانند و موهاى پشت سر ريخته و خنجرى در دست دارد و يك دست را به علامت احترام بلند كرده است . سه متر آن طرف‌تر ، مجلس ديگرى است 5 / 1 x 5 / 3 متر . در اين مجلس ، دو نفر نقش گرديده : يكى از آن شكل زنى است و شيئى شبيه به گل از نقش ديگر مىگيرد ؛ طرز لباس اين نقوش ، نظير لباس نرسى در نقش رستم مىباشد . » استاد سامى معتقدند كه حدس نيكلاراست صحيح نيست و نقوش برم دلك ، از شهرياران ساسانى است . ( بناهاى تاريخى و آثار هنرى جلگهء شيراز ، ص 12 و 13 ) . 10 . « . . . شاه بهمن ، پسر شاه اسفنديار كيانى ، بندى بر اين رودخانه ( سياخ ) بسته ، آب را بر تمام دهات بلوك كوار . . . سوار كرده است و تا كنون اين بند را بند بهمن گويند . . . » ( فارسنامهء ناصرى ، اميركبير ، ص 5 - 1464 و 1610 ) 11 . در كارنامهء اردشير بابكان آمده است كه : « اردشير خواسته و زر و سيم به گوار گسيل كرد و فردوسى بجاى گوار ، خره اردشير و اردشير خره آورده است » . و گوار ( Guwar ) يا كوار ، بنابر فارسنامهء ابن بلخى شهركى است از كوره اردشير . ( فارسنامهء ناصرى ، مقدّمه ، جلد اول ، ص 164 ) مرحوم حاج ميرزا حسن فسايى مىنويسد : « . . . كوار سبدى را گويند كه ميوه در او كرده ، بار نموده ، از جايى به جايى برند و براى بسيارى فواكه و حمل آنها از اين بلوك ، او را « كوار » گفتند . . . درازى اين بلوك از قريهء « دشته » تا « باغان » 5 فرسخ و پهناى آن از « مظفرى » تا « باغ انار » 2 فرسخ است . » ( فارسنامهء ناصرى ، اميركبير ، ص 1464 . ) 12 . رجوع شود به ص 1611 فارسنامهء ناصرى ، چاپ اميركبير .